Üzüntü yaşayan bir kadın, kendinde değişiklik yapma isteğine kapılır ve buna ilk olarak saçlarından başlar.
Kadınlar kolay kolay saçlarından vazgeçmezler. Bunun için çok önemli bir sebepleri olması gerekmektedir. Bir kadın üzüldüğü için saçlarını kesiyorsa, üzüldüğü şey çoktan onu paramparça etmiş demektir. Devamında farklılaşma çabası içine girerler, acı çekerler ve verdiği değerin değmeyişi sonucunda değer verdiği her şeyden vazgeçerler.
"Saçlarını kesen bir kadının, çektiği acıyı anlayabilecek kadar sev ama asla bir kadının saçlarını kestirmesine sebep olma."
Bu büyük değişime saçlarını kestirerek başlarlar. Yaşadıkları ağır olduğundan, boyatmak veya kırıkları aldırmakla uğraşmak istemezler. Artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bilirler ve kendileri hakkında kesin kararlar almışlardır.
