Bu şehirde birçok proje konuşuluyor, birçok şey planlanıyor. Fakat destek konusunda aynı heyecanı her zaman göremiyoruz. Yerel basın da bundan nasibini alıyor.
Oysa yerel medya yalnızca haber yayınlayan bir mecra değil.
Yerel medya, bir şehrin hafızasıdır.
Ve 29 yılın bana bıraktığı bir başka şey daha var:
Mesleki deneyim.
Bugün hâlâ bu deneyimin ekmeğini yiyorum.
Yayıncılık ve programcılık altyapımı, özel gecelerde insanları eğlendirmek ve gecenin programını, akışını kurgulamak için kullanıyorum. Kendimi hiçbir zaman yalnızca DJ olarak görmedim.
Çünkü benim yaptığım iş, müzik açıp çalmaktan ibaret değil.
Yılların yayıncılık, programcılık, sunuculuk ve sahne deneyimini bir araya getirerek gecenin akışını oluşturuyor, insanlarla iletişim kuruyor ve eğlenceyi yönetiyorum.
Kısacası yıllar önce meslekte edindiğim bilgi, birikim ve tecrübe bugün de bana ekmek oluyor.
O altın bilezik hâlâ kolumda.
29 yıldır bu mesleğin içindeyim.
Radyo değişti.
Televizyon değişti.
Gazetecilik değişti.
Teknoloji değişti.
İnsanların haber alma biçimi değişti.
Ben de değiştim.
Ama bir şeyi değiştirmedim:
Üretme isteğimi.
Çünkü bu meslek yalnızca gönül işi değil. Sabır ister, emek ister, üretmek ister, sürekli öğrenmek ve kendini yenilemek ister.
Geçmişte yaptıklarınızla yıllarca yürüyemezsiniz. Kendinizi yenilemezseniz, bir süre sonra meslek de sizi geride bırakır.
Ben yıllar boyunca çalıştığım kurumlara bir şeyler katmaya, çıtayı yükseltmeye, kendi işlerimde de her dönemin şartlarına ayak uydurmaya çalıştım.
27 Eylül 2026'da, gazetenin ilk sayısının dağıtıma çıkışının 13. yılını dolduracağız.
Ben bu yazıyı o günü beklemeden, 20 Eylül'de kaleme alıyorum.
Çünkü bazen insanın durup geriye bakması için özel bir güne ihtiyacı olmuyor.
13 yıl bir gazetenin hikâyesi.
29 yıl ise bir mesleğin.
Ve benim hikâyem henüz bitmedi.
Çünkü hâlâ yazacaklarım, anlatacaklarım, üreteceklerim var.
Daha yolun başında değilim; ama yolun sonunda da değilim.
Bu meslekte öğrendiğim ne varsa, bundan sonra da kalemime, mikrofonuma, sahneme ve yaptığım her işe yansımaya devam edecek. Çünkü 29 yıl bana yalnızca bir meslek değil; hayat boyu taşıyacağım bir birikim bıraktı.
O altın bilezik hâlâ kolumda.
Ve benim daha yapacak çok işim var.